शंकर चव्हाण सर (पत्रकार) (आंबेजोगाई) आणि मी - सचिन पवार (पुणे) – एक प्रेरणादायी भेट
पहिली भेट – "पॉवर अवॉर्ड – 2018"
गुरुत्वाकर्षणाच्या नियमाप्रमाणे, काही माणसं एकमेकांकडे अनिवार्यपणे ओढली जातात. कधी योगायोग म्हणून, तर कधी नियतीच्या अदृश्य धाग्यांनी बांधलेली असतात. अशीच एका अविस्मरणीय क्षणात माझी आणि शंकर चव्हाण सरांची भेट झाली – "पॉवर अवॉर्ड – 2018" मध्ये!
हा भव्यदिव्य कार्यक्रम पुण्यातील प्रतिष्ठित बलगंधर्व रंगमंदिर येथे आयोजित करण्यात आला होता. या समारंभाचे आयोजक श्री. सुरेश यादव (बीड) होते, जे आपल्या ग्रुपमधील एक महत्त्वाचे व्यक्तिमत्त्व आहेत. मी MCS – मास्टर इन कॉम्प्युटर सायन्स (2007) पूर्ण केले होते, परंतु 2018 मध्ये व्यवसायिक क्षेत्रात नवी दालने खुली करण्याच्या दृष्टीने विविध उपक्रम आणि विचार आत्मसात करत होतो. जीवनात काहीतरी मोठं करण्याची जिद्द माझ्या मनात होती.
स्टेजवर जाण्याचा प्रसंग – अनपेक्षित क्षणाची जादू
त्या संध्याकाळी कार्यक्रमात अनेक दिग्गज व्यक्तिमत्त्वं उपस्थित होती. शंकर चव्हाण सरांना "पॉवर अवॉर्ड – 2018" साठी सन्मानित करण्यात येणार होतं. ते पुरस्कार स्वीकारण्यासाठी एकटेच आले होते. कार्यक्रम सुरू होण्याआधीच आमची ओळख झाली. त्यांनी सहज विचारलं –
➡ "सचिन, तुम्हालाही पुरस्कार आहे का?"
योगायोगाने, त्याच वेळी माझ्या मोबाइलवर एक विनोदी संदेश आला होता, जो मी पाहत होतो. सरांनी सहज माझ्या मोबाइलकडे पाहिलं आणि तो जोक पाहून आम्हा दोघांनाही हसू आलं! हसण्याच्या या एका साध्या क्षणातूनच आमची पहिली ओळख झाली, आणि ती ओळख पुढे एक दृढ नात्यात परिवर्तित झाली.
जेव्हा त्यांना पुरस्कार स्वीकारण्यासाठी स्टेजवर बोलावलं गेलं, तेव्हा त्यांनी मला सहज विचारलं –
➡ "सचिन, तुम्ही पण स्टेजवर या!"
मी थोडा चकित झालो. हा पुरस्कार माझा नव्हता, त्यामुळे स्टेजवर जाणं योग्य वाटत नव्हतं. पण मला जाणवलं की हा क्षण अत्यंत विशेष आहे, आणि तो कॅमेरात कैद करायलाच हवा! मी त्यांना हसत उत्तर दिलं –
➡ "मी स्टेजवर येतो, पण फक्त तुमचे फोटो काढण्यासाठी!"
मी माझ्या मोबाइलने त्यांच्या पुरस्कार स्वीकारण्याचा तो सुवर्णक्षण टिपला. तो क्षण माझ्या आठवणींमध्ये कायमचा कोरला गेला. त्याच वेळी माझ्या मनात एक ठाम विचार आला –
'एक दिवस आपणही असा पुरस्कार मिळवायचा!'
त्या संकल्पनेने प्रेरित होऊन मी माझ्या ध्येयाच्या दिशेने अधिक जोमाने प्रयत्न सुरू केले. नंतर काही पुरस्कार मिळाले, पण ते ग्रुपमध्ये होते. मात्र, हा क्षण वेगळा होता – तो स्वतःच्या कर्तृत्वावर उभ्या राहणाऱ्या स्वप्नाची पहिली ठिणगी होती.
एक प्रेरणादायी संदेश
आयुष्यात काही भेटी आपल्याला नव्या दिशा दाखवतात, प्रेरणा देतात, आणि आपल्या स्वप्नांना नवी उंची देण्यासाठी प्रवृत्त करतात. शंकर चव्हाण सरांसोबतची ही भेट फक्त एका कार्यक्रमापुरती सीमित राहिली नाही, तर ती माझ्या वैयक्तिक आणि व्यावसायिक प्रवासाला प्रेरणादायी वळण देणारी ठरली.
आज मागे वळून पाहतो, तेव्हा जाणवतं – योगायोग कधी कधी नियतीची सर्वात सुंदर भेट असते!

0 Comments